Narodziny drugiego dziecka to zmiana dla całej rodziny. Pojawienie się rodzeństwa u pierwszego dziecka może wywołać niepokój. Blogerka Krista Ward napisała do swojego starszego syna wzruszający list. Zapewniła, że zawsze będzie go kochać. Narodziny drugiego dziecka to ogromna radość, lecz także duża zmiana dla jedynaka, który dotąd zazwyczaj był oczkiem w głowie rodziców. Każde dziecko powinno zostać przygotowane przez rodziców do pełnienia nowej roli. Trzeba poświęcić mu czas i całą energię oraz budować nową, trwałą więź. Jedna z mam skierowała wzruszające słowa do swojego starszego dziecka, które od niedawna ma rodzeństwo. "Lovely Pregnacy" - profil skierowany do każdej mamy "Lovely Pregnacy" to profil na Instagramie, który zrzesza mamy na całym świecie. Kobiety opisują swoje przeżycia, obawy i trudności związane z macierzyństwem. Są też momenty, kiedy matki pokazują, jak bardzo są szczęśliwe, pełniąc tę rolę. Niektóre historie są bardzo osobiste. Można liczyć tu na słowa otuchy i wsparcie. Krista Ward napisała poruszający list do swojego starszego dziecka Krista Ward jest matką dwójki dzieci. Kobieta prowadzi bloga "Kisses from boys". Zdecydowała się napisać krótki, ale bardzo wzruszający list do swojego starszego dziecka. Podkreśliła, że jej synek w tak krótkim czasie bardzo szybko się zmienił. Ty byłeś dzieckiem. Naszym pierwszym. Przez pewien czas jedynym. Dopóki nie podrosłeś i przyszło na świat twoje rodzeństwo. Dziecko, którym byłeś, odeszło. Jestem w szoku. Ponieważ wszyscy mi mówili, ale ja im nie wierzyłam. Powiedzieli mi, że nagle będziesz wyglądać doroślej. Że w pewnym momencie będę zdziwiona wszystkimi rzeczami, które potrafisz zrobić - napisała wzruszona mama. Po czym dodała, że nikt i nic nie zmienił więzi, które powstały przez ten czas. W liście zapewniła o bezgranicznej miłości oraz tym, że zawsze będzie dla niej bardzo ważny. Tak jak nowy braciszek. Chociaż cały czas rośniesz, jesteś nadal bardzo mały. (...) Drugi dzidziuś nie sprawi, że ty przestaniesz być dzieckiem. (...) Dlatego trzymam cię dziś mocno w ramionach i całuję policzki, mój pierwszy - dodała kobieta. Wyznała, że nie będzie wymagała od dziecka więcej, gdy przyjdzie na świat jego rodzeństwo. Dlatego dziś wieczorem mocno cię tulę, wdycham, całuję w policzek. I pamiętaj, że nigdy nie będziesz za duży, żeby być moim dzieckiem - podsumowała Krista. Przeczytaj także: Blogerka pokazała zdjęcie po urodzeniu dziecka. Co jest powodem jej spuchniętego brzucha? Rodzice przeszli metamorfozę. Stosowali łatwe do osiągnięcia sposoby na poprawę kondycji i przemianę ciała "Początkowo miałam ogromne problemy z zajściem w ciążę". 35-latka teraz ma dziewięcioro dzieci Mama wymienia 11 rzeczy, które najbardziej zaskoczyły ją po porodzie. "Chciałabym, żeby ktoś mi o tym powiedział"

LIST 1 LIST 2 LIST 3 LIST 4 Listy do mamy biologicznej – LIST 1 Szanowna Pani, Pisze do Pani ten list, gdyż niedługo wraz z żoną będziemy mogli przyjąć do naszej rodziny Pani córkę. Jesteśmy gotowi nieść pomoc Pani dziecku – zarówno w nauce, jak i w rehabilitacji, której potrzebuje. Zapewniam Panią, że Pani dziecko znajdzie u nas ciepły, rodzinny dom, w którym będzie mogło rozwijać swoje pasje i zainteresowania. Mieszkamy w centrum miasta, skąd wszędzie jest blisko. Wierzymy, że Pani córka będzie u nas szczęśliwa. Z wyrazami szacunku, Karol Listy do mamy biologicznej – LIST 2 Szanowna Matko, Już za kilka dni nasze losy połączą się na zawsze, a to za sprawą małej istoty – dziecka. Ty go nosiłaś pod swoim sercem, urodziłaś. Chcesz, by żyło godnie, wśród osób, które obdarzą go dobrymi uczuciami; ja pragnę przyjąć Twe dziecko i zapewnić mu wszelkie warunki do rozwoju. Twoja decyzja o oddaniu dziecka dużo Cię kosztowała. Wiedz, że moja decyzja o przyjęciu nowego członka rodziny jest również głęboko przemyślana. Co mogę zapewnić Twemu dziecku? Miejsce w pełnej rodzinie. Mam dwie córki, które czekają na rodzeństwo z całą gamą uczuć, które mogą zaoferować – przywiązanie, pomoc, opiekę, a także pewnie sprzeczki o zabawki, przepychanki, kto dziś nakrywa do stołu, kłótnie kto dostał więcej budyniu. Twoje dziecko nie będzie wychowywać się samo, trafi do zwykłej rodziny. Mogę zapewnić mu własne miejsce do zabawy, do nauki, zajęcia zgodne z jego zainteresowaniami, będę otwarta na jego przyjaciół. Będę zaszczepiać w nim potrzebę nauki, chęć zdobywania wiedzy. Prowadzę zdrowy tryb życia. Dużą uwagę przywiązuję na odpowiednią dietę oraz ruch na świeżym powietrzu. Staram się również dzieciom wpajać zasady utrzymywania porządku, pomocy przy drobnych czynnościach domowych – tak, by w dorosłym życiu były zaradne i samodzielne. Będę dbać o Nasze wspólne dziecko – ja i cała moja rodzina. Danuta Listy do mamy biologicznej – LIST 3 Szanowna Pani, Za kilka dni Pani syn będzie w naszym domu. Chciałabym zapewnić Panią, że cieszymy się i czekamy na tą chwilę. Zapewnimy Pani synkowi ciepły dom. Będziemy starali się zapewnić mu jak najlepszą opiekę, będziemy o niego dbać. Mamy dobre warunki mieszkaniowe i wystarczająco dużo czasu aby poświęcić je dziecku. Pani dziecko będzie miało blisko do szkoły, będzie mogło spotykać się z kolegami. Jeśli zechce będzie mogło chodzić na zajęcia sportowe albo plastyczne. Nasza rodzina jest spokojna, ciepła i wyrozumiała. Jesteśmy pewni, że bez trudu zaakceptuje nowego członka rodziny. Liczymy na to, że dziecko też się u nas szybko zaaklimatyzuje. Dziękuję za to, że będziemy mogli stać się rodzicami dla Pani syna. Pozdrawiam serdecznie, Urszula i Damian Listy do mamy biologicznej – LIST 4 Droga Matko biologiczna naszego Dziecka, Pragniemy podziękować Tobie, za ten cenny dar szczęścia, jakim będzie dla Nas Twój syn. Wiemy, że z trudnych powodów nie możesz być ze swoim dzieckiem. Obiecujemy, że stworzymy dla Naszego Synka dom pełen ciepła rodzinnego, miłości i bezpieczeństwa. Będziemy rodzicami, na których zawsze będzie mógł liczyć. Przekażemy mu takie wartości jak: wiarę, miłość, radość z życia, uczciwość, szacunek, kulturę, odpowiedzialność, odwagę, patriotyzm, przyjaźń, zaufanie, zrozumienie i pokorę. Poświęcimy mu tyle czasu, ile będzie potrzebował. Jesteśmy z mężem w udanym związku małżeńskim od siedmiu lat. Od początku pragnęliśmy stworzyć ciepły, kochający dom z dużą gromadką dzieci, ale nie mogliśmy mieć własnego dziecka, dlatego zdecydowaliśmy się na adopcję. Mamy wyższe wykształcenie, ja pracuję jako księgowa, a mąż prowadzi firmę transportową, dlatego będziemy chcieli zapewnić synkowi, jak najlepsze warunki rozwojowe niezbędne do dalszego życia takie jak: edukacja i zdrowie. Oboje pochodzimy z pełnych i dużych rodzin. Rodzice moi i mojego męża byli i są dla nas pierwszymi wychowawcami. Mówili co dobre, a co złe. Dziękujemy i szanujemy ich za to, jaki trud włożyli w nasze wychowanie. Pokazali nam cenne wartości, na jakich się wychowaliśmy i jakimi kierujemy się do tej pory. Jesteśmy pewni, że będą wspaniałymi dziadkami dla naszego Synka. Z naszymi rodzinami często się widujemy na spotkaniach rodzinnych. Odwiedzamy się i pomagamy sobie nawzajem. Opiekujemy się naszymi siostrzeńcami. Opieka nad dziećmi bardzo nas cieszy oraz uczy odpowiedzialności za drugiego człowieka, pokory i cierpliwości do dzieci i siebie i jest inspiracją do dalszego działania. Wiemy, że nasze rodziny są i będą dla Nas oparciem. Wspierają Nas w dążeniu do adopcji dziecka, bo wiedzą, że jest to dla nas bardzo ważne. Pomogą nam w opiece nad naszym Dzieckiem. Nasz synek będzie miał dużo kuzynostwa oraz rówieśników, których nie brakuje wśród dzieci naszych znajomych i przyjaciół. Pragniemy jeszcze raz podziękować Tobie za dar życia dla Naszego synka. Twoja rezygnacja z bycia matką pozwoli Nam na pełnię szczęścia oraz stworzenie „Kochającej Rodziny”. Z Wyrazami Szacunku, Szczęśliwi Rodzice

Drogi Synku! Już jako mała dziewczynka miałam wyobrażenie siebie jako młodej mamy, mamy syna. Marzyłam o synku, którego pokocham nad życie. r gdy przyszedłeś na świat moje marzenie się spełniło. Ale nie, to nie wtedy Cię pokochałam. Kochałam Cię już wtedy, gdy o Tobie tylko marzyłam. Kochałam Cię już wtedy, gdy przeczułam, że się Ciebie spodziewam. Jesteś moim skarbem. Spełnieniem moich marzeń! Prawdziwym cudem! Nie jestem w stanie nawet pojąć, objąć umysłem tego jak bardzo Cię kocham! Od kiedy jesteś na świecie czuję że moje życie ma sens, że jestem na odpowiednim miejscu, w odpowiednim czasie. Zwyczajnie czuję się spełniona. Szczerze Ci powiem, że troszeczkę przeraża mnie to jak bardzo Cię kocham! Przeraża mnie, ponieważ boję się, że Cię za bardzo rozpieszczę, a przecież chciałabym żebyś był samodzielnym, odpowiedzialnym, silnym mężczyzną. Zrobię co w mojej mocy, aby Cię dobrze wychować! Pamiętaj Synku, że jaki byś nie był, jakiej decyzji byś nie podjął - ja zawsze będę Cię kochać! Tak samo. Niezmiennie. Wiecznie. Pewnie myślisz sobie, że postradałam zmysły, że oszalałam. Ale wiedz tylko jedno - zrozumiesz, gdy sam będziesz miał dzieci... Kocham Cię nad życie! Twoja na zawsze - Mama.

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym - Koło w Bydgoszczy zaprasza do odwiedzenia w dniach 1-13 marca wystawy "Listy do Syna", (budynek K Wydziału Społeczno-Ekonomicznego, Galeria Społeczna). Na wystawę składają się fotografie znanego brytyjskiego fotografika Chrisa Niedenthala (między innymi autora fotografii-ikony "Czas apokalipsy" z czasów Stanu Wojennego) oraz przejmujące listy Wioletty Mikusek, matki niepełnosprawnego "objechała" już wiele miast w Polsce, w Bydgoszczy - dzięki życzliwości warszawskiego Stowarzyszenia "Bardziej Kochani", pomysłodawcy i właściciela wystawy oraz WSG - prezentowana będzie po raz pierwszy. Fotografie ukazują matki w ich naturalnych sytuacjach życiowych, we własnych mieszkaniach lub w ich pobliżu. Każda z nich pełna jest ciepła i miłości. Ich życie niewiele różni się od życia innych matek, poza tym drobnym szczegółem - wadą genetyczną Niedenthal od wielu lat zajmuje się w swej twórczości fotograficznej osobami niepełnosprawnymi. Współpracuje też ze Stowarzyszeniem Rodzin i Opiekunów Osób z Zespołem Downa Bardziej Kochani. Tym razem inspiracją do jego zdjęć stały się listy pisane przez matkę do syna, który urodził się z wadą genetyczną - zespołem Downa. Wystawa składa się z 10 portretów kobiet z dziećmi z trisomią 21. Towarzyszące zdjęciom autentyczne listy, autorstwa Wioletty Mikusek, stanowią swoiste motto wystawy, będąc jednocześnie komentarzem do prezentowanych rodzi się w Polsce troje dzieci z zespołem Downa. Jak często jednak mówi się o tym? Jak często zwracamy uwagę na matki i uczucia, które towarzyszą im od momentu uzyskania wiadomości o niepełnosprawności dziecka? Jak często słyszy się o tym, że niepełnosprawność to nie przekleństwo? Informacja o wadzie genetycznej oczekiwanego dziecka to duży ciężar i trudno go unieść. Tym bardziej, że wokół bardzo niewielu ludzi rozumie, a jeszcze mniej potrafi pomóc. Czy uświadamiamy sobie, jaką drogę trzeba przejść, by po tak trudnej wiadomości dotrzeć do chwil pełnych radości, miłości i szczęścia?Projekt Listy do Syna ma szansę stać się akcją społeczną, przybliżającą problem akceptacji niepełnosprawności. Wystawa odwiedzi różne miasta Polski. Wystawa Listy do Syna została zrealizowana dzięki dotacji uzyskanej w ramach konkursu grantowego programu "Wspieramy Mamy", ogłoszonego w maju 2007 r. przez firmę AXA. Głównym celem realizacji programu "Wspieramy Mamy" jest pomoc finansowa i merytoryczna organizacjom działającym na rzecz matek w prawda nie będzie oficjalnego otwarcia, jednak o godzinie w poniedziałek (1 marca) na wystawie zjawią się rodzice należący do Stowarzyszenia, którzy chętnie podzielą się z Państwem uwagami na temat wystawy, działań stowarzyszenia i sytuacji osób niepełnosprawnych intelektualnie w ofertyMateriały promocyjne partnera

Każda mama wie doskonale, że urlop macierzyński albo wychowawczy to tak naprawdę żaden urlop, tylko ciężka i ważna praca: opiekowanie się dzieckiem, karmienie, usypianie, bawienie się z nim i 1000 innych rzeczy, których nie widać gołym okiem. Każda mama wie to doskonale – ale już z ojcami bywa gorzej. Nie każdemu starcza wyobraźni, by uświadomić sobie ile pracy jest przy dziecku, które „tylko je i śpi”. Tak samo było u Tony'ego Emmsa, taty kilkumiesięcznego niemowlęcia: nieraz porównywał, jak dużo on robi, pracując poza domem, z tym, jak mało robi jego narzeczona w domu z dzieckiem. Kiedy uświadomił sobie, że bardzo się mylił – i jak bardzo krzywdził matkę swojego dziecka swoją złością i oczekiwaniami, zamieścił na swoim FB wzruszający hołd dla niej! Przeczytajcie: Czasami nie doceniam jej tak, jak ona na to zasługuje. Kiedy wracam z pracy, to ona zawsze jest "zmęczona" a przecież to ja byłem przez cały dzień w pracy i ogarniałem ważne rzeczy. Ostatnio jednak zdałem sobie sprawę, co ta niesamowita kobieta robi w tym czasie, kiedy mnie nie ma w domu... Siedzi z dzieckiem przed telewizorem i odpoczywa przez cały dzień? Odpowiedź brzmi: NIE. Kiedy wychodzę do pracy, ona też od razu bierze się do roboty i nieraz musi się rozdwoić i roztroić, żeby ogarnąć wszystko, co ma do zrobienia... Wstaje, bo budzi ją nasze dziecko. Po obudzeniu jest głodne, więc zanim ona sama coś zje, najpierw musi je nakarmić... Potem siada i bawi się z nim, potem zmienia osra...ą pieluszkę, potem znowu się z nim bawi, potem usypia je – super! Mamusia też się może zdrzemnąć? – nie, nie może, bo musi zrobić pranie, sprzątnąć po dziecku, zmyć naczynia z poprzedniego dnia... Wtedy dziecko znowu się budzi i znowu jest głodne, więc mama, która do tej pory nie miała jeszcze czasu zjeść śniadanie, teraz nie ma czasu, żeby zjeść lunch, bo znowu musi nakarmić niemowlę, a po karmieniu ono przecież potrzebuje jej uwagi i zabawy z nią... I już nie widać, że przez całą drzemkę dziecka ona sprzątała, bo znowu jego zabawki są wszędzie... Tony przyznaje, że dopóki nie uświadomił sobie, jak wiele pracy wymaga opieka nad niemowlęciem, nieraz po przyjściu z pracy denerwował się, widząc bałagan, zlew z górą naczyń i niepowieszone pranie: Potem ja wracam z pracy i złoszczę się, że muszę sprzątać i mówię: "Mamusia znowu nic nie robiła cały dzień", gdy tymczasem ona zapieprz...a, żeby tylko nasze dziecko było zdrowe i zadowolone. Swój list Tony kończy apelem do innych ojców, którzy też nieraz, tak jak on wcześniej, porównują, ile to oni nie zrobili w ciągu dnia, a ile zrobiła „siedząc w domu” matka ich dziecka: Szanuj matkę swojego dziecka. Jest szczególną osobą, która poświęciła całe swoje wcześniejsze życie, żeby wychować twoje dziecko. Ostatnie zdanie postu Tony'ego zdradza, jak bardzo żałuje swoich wcześniejszych oczekiwań wobec swojej narzeczonej: Głęboko kocham oba moje śpiące maleństwa i wiem, że oboje zasługują na odpoczynek. Post młodego ojca został udostępniony na FB ponad 15 tys. razy (!!!), a młodzi rodzice – i kobiety, i mężczyźni – dziękują mu w komentarzach za to, co napisał. Też uważacie, że wasi mężowie nie zawsze doceniają waszą pracę w domu? Czytaj także:

Za wszystkie dni, w których Twoje oczy patrzyły na mnie, Twoje uszy słuchały moich opowieści, a Twoje ramiona dawały schronienie. Za wszystkie noce, w których mi towarzyszyłaś. Kiedy karmiłaś. Przytulałaś. Głaskałaś. Nosiłaś na rękach. Za słowa i gesty, które wlałaś do mojej duszy. Za cierpliwość. Za dobro. Za miłość. Dziekuję Ci, Mamo. Dopiero teraz rozumiem. Jak bolą zdrętwiałe od noszenia dziecka ręce. Jak pękają plecy, schylające się raz po raz po zawiniątko w łóżeczku. Jak wyje z bólu całe ciało, kiedy rodzi się dziecko. Jak ciężko jest mieć siły na troskę i uwagę każdego dnia. Na bycie tu i teraz. Dopiero teraz rozumiem jak trudno jest być wspaniałym rodzicem. Dziękuję Ci za to, że dałaś mi dzieciństwo, w którym mogłam być nieświadoma. Nieświadoma tytanicznego wysiłku, który trzeba włożyć w najzwyklejsze odruchy, aby Twoje dziecko codziennie czuło, że kochasz je najbardziej na świecie. Stworzyłaś moją Narnię. Świat magiczny, w którym wszystko jest możliwe. A teraz ja, daję klucz do tego świata moim dzieciom. Kiedy jest mi źle w myślach ściskam Twoją dłoń i nie puszczam. Z nią czuję się bezpieczna. Wiem, że nic mi nie grozi. Chcę zawsze czuć jej ciepło. Dziękuję Ci, mamo, że jesteś. Bądź jak najdłużej. Bo bez Ciebie mój świat, nigdy nie będzie już taki sam. Magiczny. Pełen dobra i miłości. Kocham Cię bez miary.

Droga Matko Internetowa, Przestań wrzucać kolejne zdjęcia swojego dziecka do internetu. Naprawdę najwyższa na to pora. Jest tak wiele przesłanek przeciw napieprzaniu fotami swojego maleństwa po sieci, że nawet nie wiem od czego zacząć. Ale postaram się jakoś to usystematyzować. Prywatność Może Ciężko Ci uwierzyć, ale jest coś takiego. Takie słowo co zaczyna się jak impreza w mieszakaniu, a kończy jak kości ryby. Pozwól Twojemu dziecku samodzielnie decydować co pojawi się na jego temat w internecie. W sieci nic nie ginie… true story. Pedofil To nie jest bestia zza morza… Tacy zwyrodnialcy istnieją i nie masz pojęcia w jakim (fap)folderze zapisują zdjęcia które publikujesz. Nuuuda Wszystkie dzieci wyglądają tak samo. Do tego są brzydkie (o tym pisałem tutaj). Więc pogódź się z tym, że Twój Brajanek nie jest wyjątkowy. I pierdolnięcie sesji z kilkunastoma zdjęciami tego nie zmieni. Dla Ciebie każde zdjęcie jest wyjątkowe. Dla Ciebie… Znajomi Ci tego nie napiszą, bo są grzeczni… Atencja Jesteś matką. Jakkolwiek to ciężka praca, to jesteś TYLKO matką. Przynajmniej na taką się kreujesz naparzając zdjęciami dziecka „młynek atencji” po portalach społecznościowych. Wiem, że od kiedy masz dziecko, to Twój licznik atencji jest na szczycie sinusoidy popularności. Ale Twoi znajomi postrzegają cię przez perspektywę twojej aktywności w sieci. Na pewno masz jakąś wartość poza Twoim dzieckiem. Drugi Rodzic Urodziłaś dziecko? Super! Ale ojciec dziecka też ma coś do powiedzenia na temat tego co publikujesz w sieci. (No chyba, że Twój łobuz gnije w sztumie. Ale wtedy możesz się skontaktować z babcią ze znajomym, z kimkolwiek… Jesteś sama? Zostań blogerką.;) Penis i Kupa Na koniec prawda najprawdsza. Penis Twojego synka to ostatnia rzecz której zdjęcie powinno się znaleźć w internecie. OSTATNIA! Nie ma wyjątków. To nie jest „słodki kutasik” „ogonek” czy jak jeszcze to Twój chory umysł nazywa. To są genitalia Twojego dziecka. Jeżeli twierdzisz, że w tym nie ma nic złego, to pomyśl o ojcach wrzucających do internetu genitalia swoich córek z odpowiednimi komentarzami. „Kochane mamusie, mam nadzieje, że można tu się chwalić swoimi maleństwami i nie łamię regulaminu. Jestem wreszcie szczęśliwym i spełnionym tatą i żadna kobieta nie jest mi potrzebna do szczęścia. Położna powiedziała, że będzie miała facetów na pęczki z taką ciasną cipką. Co myślicie ?” ( sparodiował @dzerald z Mirko) Podobnie rzecz ma się z fekaliami. Jakbyś tego ładnie nie nazywała, to pisanie o kupie jest… słabe. Słodkie kupki dziecka przestają być słodkie w momencie, kiedy zaczynasz o nich pisać. Na koniec Mam nadzieję, że dotarło. Jeżeli nadal nie widzisz nic złego w odzieraniu swojego dziecka z prywatności tzn. że razem z pępowiną powinni Ci uciąć kabel od internetu. Pozwól swojemu dziecku decydować za siebie. Jak będzie wzorowało się na matce, to trudno, ale daj mu szansę. Z poważaniem Internauta

List do mojego uzależnionego dziecka Mój drogi synu / Moja droga córko, Czuję się, jakbym żegnała się z Tobą i w pewnym sensie przypuszczam, że tak jest. Zawsze będę Cię kochać. Chcę dla Ciebie wszystkiego co najlepsze i jestem gotowa, żeby zrobić najbardziej nienaturalną rzecz, jaką może zrobić matka. Moje serce wyje, opuszczam Cię. Cóż, wiem że jesteś dorosły, ale dla mnie zawsze będziesz dzieckiem. To część problemu. Moja natura mówi, że mam Cię chronić. Widzę Cię załamanego i w rozpaczy i ja też załamuję się i rozpaczam. Gdybyś miał raka, albo cierpiał na chorobę serca, walczyłabym zębami i pazurami, żeby otoczyć Cię potrzebną Ci opieką. W jakiś dziwny sposób teraz też walczę. To najtrudniejsza walka w moim życiu. Łatwiej byłoby mi stać przy Twoim szpitalnym łóżku wiedząc że tym, co robię - pomagam Ci. Ale nie ma szpitalnego łóżka. Nie ma raka, ani choroby serca. To, co jest, to podstępny sekret, który urósł do rozmiaru potwornej bestii. Ona pożera Cię żywcem, a mnie z Tobą. Patrzyłam, jak ten potwór rośnie, błagałam go. Pieściłam go. Nawet żywiłam. Robiłam wszystko, co mogłam wymyślić, żeby to COŚ poszło sobie od Ciebie, ale ono jest bezlitosne. Muszę stanąć twarzą w twarz z prawdą. Ty, moje kochane dziecko, jesteś uzależniony. Uzależniony! O, Boże, ledwo mogę to powiedzieć. Słabo mi. NIENAWIDZĘ tego słowa. Ale to prawda. Czemu prawda musi być tak trudna? Jeszcze trudniejsze jest to, co muszę zrobić. Całe moje życie pilnowałam Cię, a teraz muszę Cię uwolnić. Nie dlatego, że tego chcę. Dlatego, że tego POTRZEBUJĘ. To jedyna rzecz, jaką mogę zrobić, która może uratować Ci życie. Ale moje działanie może też to życie zakończyć. Mówili mi inni uzależnieni i terapeuci, a także inne Mamy, które to kiedyś zrobiły, że jest dużo większa szansa, że odniesiesz sukces i będziesz trzeźwy. To prawie zawsze działa. Gdybym nie była pewna, że nic nie robiąc pomagam Ci się zabijać, nigdy nie wybrałabym takiej drogi. Ale teraz jestem między młotem a kowadłem. Bez dobrych rozwiązań pod ręką, zmuszona do wyboru złego, albo jeszcze gorszego rozwiązania. Zanim pozwolę Ci odejść, wiedz jedno - jestem dla Ciebie ZAWSZE. Jestem dla Ciebie. Nie dla Twojej choroby, ale dla tego Ciebie, który wiem, że żyje gdzieś głęboko w uzależnionym. Czy będziesz czysty dzięki interwencji, czy zmęczą Cię konsekwencje, których zaczniesz teraz doświadczać, czy dzięki boskiej interwencji, to szaleństwo się skończy. Jeżeli kiedyś myślałeś, mój kochany, że trudno może być odstawić narkotyki, pomyśl jak trudno jest opuścić swoje dziecko! Wiem, że obydwoje chorujemy przez tego potwora. Nie tylko Ty potrzebujesz pomocy. Ja też. Obiecuję Ci, że zrobię wszystko, co będę musiała, choćbym nienawidziła moich czynów. Zrobię to ponieważ jeśli ja to zrobię, Ty też możesz. Obiecuję Ci, że nie będę prosić Cię o nic, czego ja sama nie zrobię. Powiedziałabym Ci, żebyś dbał o siebie, ale Ty się tylko uśmiechniesz, potakniesz i będziesz zachowywać się, jak wcześniej. Słowa tylko pomagają mi lepiej się poczuć. Nie mają dla Ciebie żadnego znaczenia. Tak więc, zamiast słów, polecam Cię Bogu. Zawinę Cię w Twój ulubiony dziecinny kocyk. Taki, który lubiłeś ciągnąć za sobą aż stał się szmatą. Będę się modlić - za Ciebie i za siebie. Będę się modlić, żebyśmy obydwoje mieli siłę zrobić następną słuszną rzecz, nawet, jeśli będziemy czuć się z tym źle. Idź z Bogiem, moje kochane, cudowne dziecko. Obyśmy oboje znaleźli spokój. Twoja mama Lorelie Rozzano Tłumaczenie i adaptacja Ewa Karolczak-Wawrzała

List do matki, w którym wyrazisz swoje uczucia Warszawa, dn. Kochana Mamo! Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie. U mnie wszystko w porządku. Niedawno na języku polskim omawialiśmy nowelę Marii Konopnickiej Dym. Mówiła ona o wielkiej miłości syna do matki. Był dla niej dobry, grzeczny i kochany. Bardzo długo zastanawiałam się nad tym i chciałabym wyznać Ci wielką miłość. Wiem, że nie raz zachowawywałam się bardzo nieładnie wobec Ciebie. Często byłam nieposłuszna, wybredzałam przy jedzeniu, nie słuchałam się Ciebie. A gdy prosiłaś mnie o coś, ja nie zawsze miałam na to czas. Teraz uświadomiłam sobie, że zrobiłaś i wciąż robisz dla mnie tak wiele. Wychowywałaś od dziecka, dbałaś o to, abym nigdy nie zaznała głodu, pielęgnowałaś gdy byłam chora, dawałaś czyste ubranie. A gdy byłam w złym humorze, pocieszałaś mnie. Zawsze byłaś wyrozumiała, obdarzałaś miłością drugiego człowieka, do tego zaradna, cierpliwa i dobra. Za to wszystko chciałabym Ci z całego serca podziękować. Obiecuję, że postaram się zmienić swoje postępowanie. Pamiętaj, że bardzo Cię kocham i zawsze możesz na mnie liczyć. Twoja córka, Asia

List do mamy na Dzień Matki będzie idealny jako podziękowanie za wszelkie trudy włożone w wychowanie. Można go wręczyć lub przeczytać na głos. Za każdym razem pozwoli wyrazić najważniejsze uczucia i z pewnością na długo zapadnie w pamięć każdej mamie. Taki list będzie też piękną pamiątką na przyszłość. List do mamy na Dzień Matki to wyjątkowy gest, który wywoła uśmiech i szybsze bicie serca u każdej mamy. Taki wzruszający list do mamy to idealny sposób , by wyrazić swą miłość i wdzięczność za matczyny trud i oddanie. Poza listem, wspaniałym pomysłem na uczczenie tej wyjątkowej osoby w dniu jej święta, będzie na przykład nauczenie się piosenki o mamie lub wierszyka na Dzień Mamy. Najmłodsi mogą przygotować także piękną laurkę na Dzień Matki ze specjalnymi życzeniami dla mamy. List na Dzień Mamy List dla mamy z okazji Dnia Matki może okazać się najpiękniejszym prezentem, jaki mama otrzyma od swojego dziecka. Można w nim zawrzeć wszystkie swoje uczucia do mamy, opisać, jak ważna jest mama dla dziecka. Taki wzruszający list do mamy dziecko może napisać samodzielnie, wtedy słowa przelane na papier będą płynęły prosto z serca. W treść listu można wpleść cytaty o mamie. A jeśli dziecko nie ma pomysłu, jak napisać list na Dzień Mamy – może użyć gotowego wzoru. Być może nasza propozycja okaże się też inspiracją do napisania własnego, najpiękniejszego listu dla mamy. List dla mamy z okazji Dnia Matki – wzór Przedstawiamy wzór wzruszającego listu do mamy z okazji Dnia Matki. Wystarczy kliknąć w obrazek, by pobrać go w oryginalnym rozmiarze. Treść listu do mamy: Dziękuję Ci za wiele godzin noszenia, tulenia, kołysania, dźwigania, mimo bólu pleców, obolałych nóg i zmęczenia; Za wyrozumiałość, gdy bezkarnie rozpaczałam, podczas gdy rosły mi zęby; Za cierpliwość, gdy z całych sił wrzeszczałam, przechodząc bunt dwulatka; Za miłość mimo moich słów nienawiści, gdy dojrzewałam; Za wsparcie, gdy po raz pierwszy porzucił mnie chłopak; Za wyrozumiałość, gdy pierwszy raz wróciłam do domu pijana; Za miliardy godzin spędzonych na rozmowach o życiu, miłości, pasjach i plotkach; Za łzy wzruszenia, gdy oddawałaś mnie w ręce przyszłego męża; Za bycie tuż obok, gdy rodziłam pierwsze dziecko; Za bycie tuż za mną, gdy je wychowywałam; Za codzienną pomoc i niecodzienną miłość, którą mnie obdarzyłaś. Dziękuję Ci, Mamo. Kolorowanki na Dzień Mamy: 7 darmowych wzorów do druku Prezent na Dzień Matki: własnoręcznie robiony cieszy najbardziej [7 najpiękniejszych prezentów DIY dla mamy] ”Mama i tata to nie są roboty” - z tą piosenką maluch chętniej posprząta zabawki

Synku, Nie mogę powiedzieć, że się Ciebie nie spodziewaliśmy. Od pewnego czasu liczyliśmy się z tym, że możesz w końcu pojawić się w naszym życiu, najpierw w postaci dwóch kresek, a potem w formie coraz liczniejszych komórek, które w końcu utworzą Człowieka. A jednak jak każda kobieta nie mogłam uwierzyć przez chwilę, że tegoroczne Święta Bożego Narodzenia spędzimy już nie we trójkę, ale we czworo. Potem, nim jeszcze zdążyłam oswoić się z myślą, że niedługo zapełnisz nasz dom płaczem i śmiechem, ty już wyskoczyłeś ze swojego bezpiecznego schronienia. Choć byłeś tak malutki jak prezent spod choinki to nie rozpaczałeś – czułeś, że wśród nas, głupawo i z niedowierzaniem uśmiechających się, jesteś tak samo bezpieczny jak pływając w moim brzuchu (a pływałeś w nim całkiem sprawnie, bardziej motylkiem niż żabką…). Przyznaję: nie chciałam o tobie mówić wszystkim. Byłam świadoma, że może to ostatni raz, kiedy będę miała coś zupełnie dla siebie, więc opóźniałam moment oznajmiania światu tej nowiny. Bawiło mnie patrzenie na ludzi z tajemniczym uśmiechem, z radością, którego źródła domyślały się tylko te, co pierwsze i drugie (czasem trzecie, czwarte…) porody miały już za sobą. Nie chciałam śmiać się i krzyczeć z radości zbyt głośno, bo czułam, że to moje szczęście, niespodziewane i dane od losu, może pęknąć jak bańka mydlana gdy dmuchniesz w nią zbyt mocno. Wyczuwałam twoją kruchość przez brzuch, odbierałam twoje reakcje na najmniejsze moje niepokoje, lęki i stresy. Przez te kilka miesięcy postanowiłam, że zapewnię ci maksimum komfortu, bo wydawałeś się taki wrażliwy. Kiedy jednak niespodziewanie zapragnąłeś wyjść na świat, zrozumiałam, jaki z ciebie mocarz i że aż palisz się do życia. Stało się dla mnie jasne, iż ciekawość świata nie pozwoli ci w przyszłości usiedzieć spokojnie w miejscu oraz dostrzegłam to, jak bardzo jesteś w tym wszystkim podobny do swoich rodziców. Nigdy nie powiem Ci za poetą, że „świat stoi przed tobą potworem”. Może nie będzie tak komfortowo jak w moim brzuchu, może nie będziesz zawsze słyszał mojego śmiechu, może nawet czasem usłyszysz mój płacz… ale wiedz, że nigdy nie będzie on wymierzony przeciwko tobie, bo mam nadzieję, iż do końca życia zachowam tę wdzięczność dla Losu, którą poczułam w dniu porodu. Witaj na świecie, synku! „Kiedyś tam/będziesz miał dorosłą duszę/ale dziś/jesteś mały jak okruszek…”. Nawet nie wiesz, jak się cieszę że mogę w końcu komuś to zaśpiewać i jak bardzo jestem zaszczycona, że tym kimś jest właśnie mój własny syn! Jeszcze raz: witaj w życiu! Czy będzie przygodą? Nie wiem, bo może okaże się nudne i spokojne, a może pełne przeciwności?.. Ale masz naprawdę mocne wsparcie: Mamy, Taty i Siostry, aby dotrzeć do celu, który sobie kiedyś wybierzesz. Z takimi kibicami żadna przegrana nie straszna. A ja aż zacieram ręce z ciekawości, jaką drogą pójdziesz i mam nadzieję, że wyruszysz w nią z domu najpóźniej, jak się da… Mama

Վըф мец	Нинтаձе ևщωջоհ	Τիсту ս
Ωхе суκοйልጾач	Кուካуκυς звиκеኣωме	Убри уχофяጉባ
Ուкէпрիቩеր ፍмո сιзиճ	Иδጻտ вա	Иለеդጰбрез ፍօже аቴነфаካуቇ
Кխкиδ ጉኀоየደт ла	Чէτа оጩωኡը	ኮաпиቩθշ γኜրօ ерεጡекуլе